«Καλό Κατευόδιο» Νίκο Σερβετά

Μας αιφνιδίασε όλους!

Φίλους, γνωστούς αναγνώστες.

Το νήμα της ζωής του κόπηκε απροσδόκητα στις 10 Ιουνίου 2026.

Πέρασε σε άλλη διάσταση, σε ηλικία μόλις 66 χρόνων, σκορπίζοντας βαθιά θλίψη σε αγαπημένα του πρόσωπα και φίλους.

Ο Νίκος Σερβετάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960.

Ήξερε από νεαρός τι επάγγελμα θα ακολουθήσει.

Δημοσιογράφος!

Έγραφε και δημοσίευε ασταμάτητα. Κείμενά του, που αναδείκνυαν κοινωνικά και πολιτικά θέματα, δημοσιευόταν τότε κυρίως στην εφημερίδα «Αυγή». Μια σχέση με την εφημερίδα που διατήρησε όταν σχεδόν εικοσάχρονος μετακόμισε στη Σουηδία.

Δημιούργησε αμέσως κοινωνικές σχέσεις με τους Έλληνες της Σουηδίας. Ενταγμένος τότε στην οργάνωση του «ΡΗΓΑ» αναμίχτηκε άμεσα στα πολιτικά θέματα της παροικίας.

Έμαθε γρήγορα τη σουηδική γλώσσα και σπούδασε κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Συνέχισε ωστόσο να γράφει.

Χειριζόταν πολύ καλά την ελληνική γλώσσα, προσέχοντας την παραμικρή της λεπτομέρεια, πράγμα που δεν πέρασε απαρατήρητο. Συνεργάστηκε με τα τότε ελληνικά προγράμματα στη σουηδική ραδιοφωνία-τηλεόραση, «Σήμερα» και «Επίκαιρα». Διετέλεσε για αρκετό διάστημα ως κύριος συντάκτης το περιοδικό «Μεταναστευτικά Νέα» της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων και Κοινοτήτων Σουηδίας. Συνεργάστηκε άμεσα αργότερα με το περιοδικό «Περγαμηνή», έκδοση του Ιδρύματος «Ελληνική Βιβλιοθήκη, Αρχείο και Μουσείο Σουηδίας». Ήταν παράλληλα ανταποκριτής από τη Σουηδία για ελληνικά ΜΜΕ (εφημερίδες, περιοδικά εκπομπές σε ράδιο και τηλεόραση).

Ήταν πολυάσχολος και ακούραστος. Συμμετείχε ενεργά στις δράσεις του τότε Ελληνικού Συλλόγου Ουψάλας και ως μέλος του ΔΣ και υπεύθυνος τύπου για τη διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους στην Ουψάλα, που εν καιρώ καθιερώθηκε.

Εξέδωσε στην Ουψάλα, με πενιχρά μέσα, το έντυπο «Πρόκληση» καθώς και το «Κείμενα και Εικόνες».

Στον ελεύθερό του χρόνο «χαλάρωνε» διαβάζοντας και μεταφράζοντας. Ήταν λχ περήφανος όταν κυκλοφόρησε σε ελληνική μετάφραση το βιβλίο του Lars Persson «Άκου, λευκέ» (σ.σ. σε συνεργασία με την τότε σύντροφό του). Ακολούθησαν και άλλες μεταφράσεις προσεκτικά επιλεγμένων βιβλίων από τη σουηδική λογοτεχνία όπως «Οι καλύτερες προθέσεις» και «Σαββατογεννημένος» του σκηνοθέτη/σεναριογράφου Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

Συμμετείχε στην τετραμελή ομάδα που επιμελήθηκε τον οριστικό έλεγχο και διόρθωση του Σουηδο-ελληνικού Λεξικού, το οποίο εκδόθηκε το 1999 από οργανισμό (LEXIN) του Ανώτατου Σχολικού Συμβουλίου, του Υπουργείου Παιδείας της Σουηδίας.

Έμπειροι και καταξιωμένοι μεταφραστές τον συμβουλευόταν συχνά όταν είχαν αμφιβολίες για την σωστή απόδοση λέξεων και νοημάτων στην ελληνική ή και τη σουηδική γλώσσα. Συνάδερφοι δημοσιογράφοι τον εμπιστευόταν να «χτενίζει» γλωσσικά τα κείμενά τους.

Όταν απέκτησε τις δύο κόρες του, που υπεραγαπούσε, μπορούσε πλέον πραγματικά να χαλαρώσει και να αφιερώσει όλο το χρόνο που απαιτούσε η ανατροφή και διαπαιδαγώγησή τους.

Λίγο πριν μετακομίσει οριστικά για την Ελλάδα δώρισε μερικές εκατοντάδες βιβλία για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης του Ιδρύματος «Ελληνική Βιβλιοθήκη, Αρχείο και Μουσείο Σουηδίας».

Μετά από περίπου μια 20-ετία στη Σουηδία επέστρεψε στην Ελλάδα.

Συνέχισε να δραστηριοποιείται στον τομέα της δημοσιογραφίας και των εκδόσεων.

Σε κάποιο βαθμό αντέστρεψε τη φορά συνεργασιών του ανάμεσα στις χώρες Ελλάδα-Σουηδία. Έδινε ανταποκρίσεις από την Ελλάδα σε σουηδικά ΜΜΕ και μετέφραζε από τα ελληνικά στα σουηδικά.

Μετέφρασε από τα ελληνικά στα σουηδικά τους οδηγούς «Ρέθυμνο» και «Λάδι, ο δρόμος στη μακροβιότητα».

Συνέχισε τη συνεργασία του με τις εφημερίδες «Αυγή» και «Εποχή», επεκτείνοντας τη δημοσιογραφική του δράση συνεργαζόμενος/εργαζόμενος με το ΑΠΕ, την ΕΡΤ, τις εφημερίδες: «Εξουσία», «Η Νίκη της Δημοκρατίας», «Money», «City Press» και «Documento».

Ακόμη εργάστηκε ως διευθυντής σύνταξης στο ραδιοφωνικό σταθμό «Εν Λευκώ» και στις ιστοσελίδες «NetDaily», «Science Illustrated» ενώ συμμετείχε και στη δημοσιογραφική ομάδα της «ForthNet».

Διετέλεσε διευθυντής εκδόσεων στις «εκδόσεις ΟΡΦΕΑΣ».

Τα τελευταία χρόνια ανέπτυξε την ιστοσελίδα "Kamini" υποστηρίζοντας θέσεις της Αριστεράς αλλά και καυτηριάζοντας τις διαχρονικές παθογένειές της.

Διετέλεσε μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων Σουηδίας (SJF 1986-2000) και της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών Σουηδίας (FPA 1988-1998), στην οποία από το 1992 ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Στην Ελλάδα ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ.

Δεν έκρυψε ποτέ τα ιδεολογικά του πιστεύω. Υποστήριξε τους αγώνες της Αριστεράς για κοινωνική δικαιοσύνη, ήταν ωστόσο καυστικός για τις πρόσκαιρες αόριστες θέσεις που απέκλιναν από την δημοκρατική προσέγγιση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων στόχων της.

Εργατικός, εύστροφος, πνευματώδης, κοινωνικός, αεικίνητος, χειμαρρώδης, με έναν αστείρευτο αριθμό ιδεών ως «βέλη στη φαρέτρα του».

Αφοσιωμένος στην δημοσιογραφική επικαιρότητα θυσίαζε τον προσωπικό του χρόνο για να υπηρετήσει τη δημοσιογραφία που αυτός ήθελε. Με μέθοδο, σταθερότητα και αναδεικνύοντας την αλήθεια όπως την αντιλαμβάνονται οι απλοί πολίτες.

Με λογικά επιχειρήματα υπερασπιζόταν με πάθος τις ιδέες του. Η αιχμηρή πένα του αναζητούσε και άγγιζε «ευαίσθητα σημεία» της κοινωνίας προβάλλοντας τα με πάθος και επιχειρήματα.

Δεν δίσταζε -αρκετές φορές- να είναι συνειδητά εριστικός και προκλητικός για να αποκαλύψει κρυμμένες αλήθειες πίσω από ωραία λόγια.

Με τους φίλους του πάντα εγκάρδιος, προσιτός και αγαπητός συνομιλητής όταν τα γεγονότα και η δημοσιογραφία του το επέτρεπαν. Μπορεί καμιά φορά να αργοπορούσε αλλά δεν ξεχνούσε: «θα το δούμε, έχω μία ιδέα αλλά και πολλά τρεχάματα» έλεγε, για να επανέλθει συγκεκριμένα όταν μπορούσε.

Το Σάββατο 13 Ιουνίου με τη θλίψη χαραγμένη στα πρόσωπά τους τον αποχαιρέτησαν στενοί συγγενείς, φίλοι, σύντροφοι και συνάδερφοι. Τον συνόδεψαν μέχρι την τελευταία του κατοικία στο Α' νεκροταφείο Αθηνών.

Αφήνει πίσω του δυσαναπλήρωτο κενό.

Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του.

«Καλό Κατευόδιο» Νίκο Σερβετά!

Μας λείπεις ήδη!

ΑΜ